Një studente doktorature zbulon rastësisht një guaskë të rrallë në plazhin e La Jolla-s
Një studente e doktoraturës në Kaliforni ka zbuluar rastësisht një guaskë të rrallë me ngjyrë të purpurt, gjatë një shëtitjeje në perëndim të diellit në plazhin La Jolla. Zbulimi ka tërhequr vëmendjen e shkencëtarëve, pasi bëhet fjalë për një lloj kërmilli detar që zakonisht jeton në ujërat tropikale dhe subtropikale. Shfaqja e tij në brigjet e Kalifornisë Jugore mund të lidhet me ndryshimet e temperaturës së ujërave oqeanike.
Anya Stajner, studente e doktoraturës në Institutin e Oqeanografisë Scripps të Universitetit të Kalifornisë në San Diego, po shëtiste përgjatë bregdetit të La Jolla-s kur vuri re një guaskë të vogël me ngjyrë të ndezur vjollcë.

Falë njohurive të saj në oqeanografi, ajo e kuptoi menjëherë se nuk kishte gjetur një guaskë të zakonshme.
Objekti i përkiste një kërmilli detar pelagjik të gjinisë Janthina, i njohur për ngjyrën e tij karakteristike dhe aftësinë e pazakontë për të qëndruar pezull në sipërfaqen e oqeanit.
Zbulimi konsiderohet i veçantë, pasi këta kërmij nuk shfaqen shpesh në plazhet e Kalifornisë Jugore.
Kërmilli që lundron në oqean me një “trap” prej flluskash
Një nga karakteristikat më interesante të kërmillit Janthina është mënyra se si ai lëviz në det.


Ndryshe nga shumica e kërmijve detarë, të cilët jetojnë në fund të detit ose mbi shkëmbinj, Janthina e kalon jetën duke lundruar pranë sipërfaqes së ujit.
Këtë e arrin përmes një strukture natyrale të përbërë nga flluska ajri të lidhura me mukus, të cilat formojnë një lloj trapi që e mban mbi ujë.
“Këta kërmij detarë njihen për guaskat e tyre me ngjyrë të ndezur të purpurt dhe aftësinë për të qëndruar në sipërfaqen e oqeanit duke përdorur një trap natyral prej flluskash”, deklaroi një përfaqësues i Institutit Scripps për Fox News Digital.
Sipas institutit, këta organizma gjenden zakonisht në ujërat tropikale dhe subtropikale.
Shfaqja e tyre në brigjet e Kalifornisë Jugore shpesh lidhet me lëvizjen e masave më të ngrohta të ujit nga oqeani i hapur drejt bregdetit.
Ngjyra e purpurt shërben si mbrojtje nga grabitqarët
Përveç pamjes së pazakontë, kërmijtë Janthina kanë zhvilluar edhe një mekanizëm interesant për t’u mbrojtur nga grabitqarët.
Guaska e tyre ka nuanca të ndryshme të ngjyrës së purpurt, të cilat ndihmojnë në maskimin e trupit në mjedisin detar.


Ky mekanizëm njihet si countershading, një formë kamuflimi përmes dallimit të ngjyrave ndërmjet pjesës së sipërme dhe të poshtme të trupit.
Sipas shpjegimit të Stajner, pjesa më e errët e kërmillit është e orientuar drejt qiellit kur ai lundron në sipërfaqe.
Kjo e bën më të vështirë dallimin e tij nga shpendët detarë që fluturojnë sipër ujit.
Ndërkohë, pjesa e poshtme ka një ngjyrë më të çelët, e cila ndihmon që kërmilli të mos dallohet lehtësisht nga peshqit që e shikojnë nga thellësia.
“Pjesa e sipërme është më e errët, në mënyrë që një shpend detar që fluturon mbi të dhe mund të dëshirojë ta hajë të ketë më shumë vështirësi ta dallojë”, shpjegoi Stajner për televizionin FOX 5.
“Ndërsa pjesa e poshtme është me një nuancë më të çelët të purpurt, në mënyrë që një peshk që e shikon nga poshtë ta ketë më të vështirë ta vërejë”, shtoi ajo.
Mund të lëshojë një lëng të purpurt që njollos lëkurën
Kërmijtë Janthina janë organizma relativisht të vegjël.
Sipas përshkrimeve të publikuara, guaskat e tyre mund të arrijnë një lartësi prej rreth 3,8 centimetrash.
Ato karakterizohen nga spirale me kënde të dallueshme dhe një majë paksa të zgjatur, siç përshkruhet edhe në Regjistrin Botëror të Specieve Detare.
Megjithëse prekja e tyre nuk konsiderohet zakonisht e rrezikshme, këta kërmij mund të lëshojnë një lëng me ngjyrë të purpurt që mund të lërë njolla.
Për këtë arsye, vizitorëve të plazheve u rekomandohet të mos i shqetësojnë organizmat e gjallë dhe të shmangin marrjen e tyre nga mjedisi natyror.
Banorët e La Jolla-s të habitur nga zbulimi
Shfaqja e guaskave të purpurta ka ngjallur kureshtje edhe te banorët e zonës.
Brooks Whitney, një banor i La Jolla-s, tha për FOX 5 se nuk ishte shumë i njohur me këtë lloj kërmilli detar.
“Kam dëgjuar për ta dhe mendoj se i kam parë në lajme ose në rrjetet sociale. Është diçka interesante, por gjithashtu më bën të pyes veten pse po shfaqen këtu”, deklaroi ai.
Pikërisht kjo pyetje është në qendër të interesimit të shkencëtarëve.
Prania e specieve që zakonisht jetojnë në ujëra më të ngrohta mund të ofrojë informacione mbi ndryshimet në kushtet oqeanike.
A lidhet zbulimi me ngrohjen e ujërave të oqeanit?
Sipas Anya Stajner, një nga shpjegimet më të mundshme për shfaqjen e këtyre kërmijve pranë bregdetit është lëvizja e një mase më të ngrohtë uji drejt gjirit të La Jolla-s.
Rrymat detare mund t’i transportojnë organizmat që jetojnë në sipërfaqen e oqeanit drejt zonave ku zakonisht nuk vërehen.
Stajner theksoi se kërmijtë Janthina nuk ishin raportuar në plazhet e San Diegos që nga viti 2015.
Në atë periudhë, rajoni ishte përballur me kushte të pazakonta oqeanike, të lidhura me fenomenin klimatik El Niño dhe me një masë të madhe uji jashtëzakonisht të ngrohtë, të njohur si the Blob.
“Kjo ishte periudha kur patëm njëkohësisht fenomenin El Niño dhe një masë të madhe uji të ngrohtë, të cilat u kombinuan dhe krijuan një valë të fuqishme të të nxehtit detar”, shpjegoi ajo.
Këto kushte mund të ndikojnë në shpërndarjen e organizmave detarë, duke bërë që specie të caktuara të shfaqen përkohësisht në rajone jashtë zonave të tyre të zakonshme.
Megjithatë, një zbulim i vetëm nuk mjafton për të provuar një ndryshim afatgjatë klimatik. Për këtë nevojiten vëzhgime të vazhdueshme të temperaturave, rrymave detare dhe shpërndarjes së specieve.
Një organizëm i vogël që mund të tregojë shumë për oqeanin
Zbulimi i guaskës së purpurt në La Jolla është një shembull se si edhe organizmat më të vegjël mund të ofrojnë informacione të rëndësishme shkencore.
Prania e kërmijve Janthina në brigjet e Kalifornisë Jugore mund t’i ndihmojë studiuesit të kuptojnë më mirë ndikimin e temperaturës dhe të rrymave oqeanike në lëvizjen e specieve detare.
Për shkencëtarët, këto vëzhgime kanë rëndësi të veçantë, pasi ndryshimet në shpërndarjen e organizmave mund të jenë tregues të kushteve mjedisore që po ndryshojnë.
Ajo që për një vizitor të zakonshëm mund të duket thjesht si një guaskë e bukur me ngjyrë të pazakontë, për oqeanografët mund të përbëjë një dëshmi të vlefshme për proceset që po zhvillohen në ujërat e Oqeanit Paqësor. /GazetaExpress/
Burimi: www.gazetaexpress.com










