Diego Armando Maradona kishte një marrëdhënie të veçantë me Napolin dhe tifozët e tij, por prapaskenat e ndarjes me klubin italian ishin shumë më të komplikuara nga sa mund të mendohej. Në një rrëfim të publikuar nga La Stampa në vitin 1992, legjenda argjentinase tregonte hapur zhgënjimin e tij ndaj presidentit Corrado Ferlaino dhe mënyrën se si përfundoi aventura e tij në Napoli.
Dashuria që u bë barrë
Maradona pranonte se dashuria e tifozëve napolitanë ishte bërë mbytëse, pasi nuk i kishte lënë pothuajse asnjë moment qetësie. Ai shpjegonte se kishte shpresuar që presioni të zvogëlohej pas dy apo tre vitesh, por kishte ndodhur e kundërta. Megjithatë, theksonte se nuk i fajësonte tifozët.
Një nga arsyet kryesore të përplasjes me klubin ishte premtimi i Ferlainos se, nëse Napoli do të fitonte Kupën UEFA, do ta lejonte të largohej një sezon përpara përfundimit të kontratës. Sipas Maradonës, presidenti nuk e mbajti fjalën, duke shkaktuar një krisje të madhe mes tyre.
Mungesa e mbështetjes
Por ajo që e kishte lënduar më shumë argjentinasin ishte mungesa e mbështetjes nga drejtuesit në periudhën më të vështirë të jetës së tij. Ai kujtonte se nuk kishte marrë as edhe një telefonatë nga Ferlaino, ndërsa shprehej se do ta kishte vlerësuar edhe një telefonatë me fyerje, mjafton që të mos ishte lënë në harresë.
Maradona tregonte gjithashtu se kishte bërë një përpjekje të fundit për t’u rikthyer në fushë, madje edhe me fanellën e Napolit, duke paraqitur 21 kushte që, sipas tij, kishin të bënin më shumë me respektin ndaj tij si njeri sesa me aspektin financiar.
Ai pretendonte se nuk i detyrohej asgjë Ferlainos, përkundrazi, ishte klubi që i kishte borxh 7 milionë dollarë. Në fund, argjentinasi e bënte të qartë se nuk kishte asgjë kundër Napolit apo njerëzve të tij, duke ia atribuar përgjegjësinë e largimit vetëm presidentit të atëhershëm.
Mesazhi përfundimtar
“Në Napoli kam shumë miq, brenda dhe jashtë futbollit. Dhe është vetëm faji i Ferlainos nëse shkova te Sevilla”, ishte mesazhi përmbyllës i Maradonës në atë rrëfim të vitit 1992.
Një dëshmi që tregon se si, pas një historie të jashtëzakonshme dashurie mes Maradonës dhe Napolit, ndarja u shndërrua në një konflikt të thellë me drejtuesit e klubit.
j.l./ dita
Burimi: gazetadita.al
