Shkrimtarja Elena Dudum sjell një rrëfim personal mbi identitetin, përkatësinë dhe trashëgiminë palestineze përmes librit të saj debutues “They Told Me Back Home Would Be Beautiful”, një kujtim letrar që trajton përvojën e diasporës dhe përpjekjen për të kuptuar rrënjët familjare dhe kulturore.
E rritur në San Francisko në fillim të viteve 2000, nga prindër me prejardhje palestinezo-siriane, Dudum përshkruan përvojën e rritjes mes dy realiteteve: identitetit që kishte ndërtuar për veten dhe mënyrës se si bota e perceptonte atë. Përmes librit, ajo shqyrton raportin me prejardhjen e saj dhe vazhdon punën që kishte nisur i ati për krijimin e një arkivi të historisë palestineze.
Procesi i shkrimit dhe zhvendosja
Në një intervistë për revistën “Vogue”, Dudum ka treguar se pjesa më e madhe e librit është shkruar mes viteve 2023 dhe 2026, ndonëse disa pjesë datojnë që nga viti 2019. Procesi i shkrimit u zhvillua në disa etapa, ndërsa zhvendosja e saj në Londër në janar të vitit 2024 i dha një distancë të re nga rutina dhe ambienti i njohur, duke ndikuar edhe në mënyrën se si ajo e trajtoi historinë personale.
Shkrimtarja ka rrëfyer se fillimisht kishte menduar një version të librit që nuk përfshinte as atë dhe as të atin. Megjithatë, me kalimin e kohës, rrëfimi mori një drejtim më intim, duke përfshirë marrëdhëniet familjare dhe përvojat që kanë formësuar identitetin e saj. Ajo ka treguar gjithashtu se prindërit fillimisht kishin rezerva për publikimin e historive private familjare, por gradualisht e pranuan projektin, ndërsa ai mori mbështetje përmes granteve dhe interesimit të botuesve e agjentëve letrarë.
Frymëzimet letrare
Në ndërtimin e librit, Dudum është frymëzuar nga autorë si Sarah Aziza, Hala Alyan, Raja Shehadeh, Tara Westover dhe Cathy Park Hong. Ajo ka veçuar veçanërisht mënyrën se si këta shkrimtarë trajtojnë kujtesën, marrëdhëniet e ndërlikuara familjare dhe ndjenjën e përkatësisë, duke e ndihmuar të gjejë një gjuhë për përvojat që shpesh janë të vështira për t’u shprehur.
Lufta në Gaza dhe përgjegjësia e rrëfimit
Një pjesë e rëndësishme e intervistës i kushtohet edhe mënyrës se si rrëfimet palestineze po marrin më shumë vëmendje në një periudhë të shënuar nga lufta në Gaza. Dudum ka treguar se fillimisht e kishte të vështirë ta pranonte faktin që interesi për librin e saj po rritej në një kontekst kaq të dhimbshëm. Megjithatë, një bisedë me një mike palestineze e bëri të reflektonte mbi përgjegjësinë për ta përdorur këtë hapësirë për të ndarë më shumë histori dhe për të mbështetur zërat e tjerë palestinezë.
Ajo ka theksuar se libri i saj është një rrëfim i përvojës palestineze në diasporë dhe jo një përshkrim i jetës nën pushtim. Sipas saj, përgjegjësia e saj është të krijojë lidhje mes historive dhe t’u japë hapësirë zërave palestinezë që flasin nga përvojat e tyre, pa pretenduar të flasë në emër të tyre.
Lexuesit dhe mesazhi
Përmes këtij libri, Dudum synon të arrijë veçanërisht te lexuesit palestinezë dhe arabë që mund ta njohin veten në vështirësinë për të kuptuar identitetin, familjen dhe përkatësinë kulturore. Megjithatë, ajo e sheh historinë si një përvojë që shkon përtej një komuniteti të vetëm, duke prekur këdo që është përballur me ndjenjën e të qenit mes dy botëve./KultPlus.com
Burimi: kultplus.com
