Të jesh një person autentik, i çiltër dhe i pëlqyer nga të tjerët duket si një avantazh në çdo aspekt të jetës. Megjithatë, kjo mund të sjellë edhe disa vështirësi që nuk vihen re menjëherë. Nga keqkuptimet dhe kritikat deri te marrëdhëniet ku të tjerët përpiqen të përfitojnë prej jush, të qenit vetvetja nuk është gjithmonë aq e lehtë.
Sipas psikologjisë, këto janë shtatë anët më pak të këndshme që mund të shoqërojnë njerëzit autentikë dhe të pëlqyer nga të tjerët.
Kur autenticiteti krijon kundërshtime në punë
Të qenit vetvetja nuk vlerësohet njësoj në çdo mjedis. Sipas një studimi të botuar në revistën shkencore Journal of Applied Psychology, njerëzit që shfaqin autenticitet në punë kanë më shumë gjasa të marrin vlerësime më të dobëta për performancën dhe më pak mundësi për t’u promovuar në pozicione drejtuese.
Kjo tregon se, megjithëse shpesh dëgjojmë këshillën për të qenë vetvetja, në mjedise ku vlerësohen përshtatja dhe bindja ndaj rregullave, shfaqja e hapur e personalitetit mund të mos shihet gjithmonë si avantazh. Ky është një nga gjërat më pak të këndshme që mund të përjetojnë njerëzit autentikë.

Pasiguritë e të tjerëve reflektohen mbi ju
Njerëzit që nuk ndihen mirë me veten mund ta kenë të vështirë të pranojnë pozitivitetin dhe sinqeritetin e dikujt tjetër. Ata mund të krahasohen vazhdimisht me të tjerët dhe të ndihen të pasigurt përballë njerëzve që duken të sigurt dhe të çlirët.
Në disa raste, personat autentikë dhe të pëlqyer keqkuptohen pikërisht për këtë arsye. Të tjerët mund ta kenë të vështirë të besojnë se dikush mund t’i vlerësojë sinqerisht apo të krijojë një lidhje të vërtetë me ta, pa pasur një interes të fshehtë.
Marrëdhëniet që kthehen në shkëmbime interesi
Një person i pëlqyer dhe me marrëdhënie të mira shoqërore mund të jetë një prani e vlefshme në jetën e të tjerëve. Por disa njerëz, veçanërisht ata me prirje narciste, mund të përpiqen të përfitojnë nga këto cilësi për të përmirësuar pozicionin e tyre shoqëror.
Në këtë mënyrë, marrëdhëniet kthehen në shkëmbime interesi, ku njëra palë afrohet jo për shkak të lidhjes së sinqertë, por për atë që mund të përfitojë.
Edhe kur e kuptojnë se mund të largohen nga këto marrëdhënie, njerëzit e tillë mund të lodhen emocionalisht duke pyetur vazhdimisht veten se kush i vlerëson vërtet dhe kush po i përdor.
Lodhja emocionale e shprehjes së vetvetes
Shoqëria shpesh i nxit njerëzit të jenë vetvetja, por jo gjithmonë i pranon të gjitha format e shprehjes së personalitetit. Të jesh shumë i drejtpërdrejtë, emocional apo i ndryshëm nga të tjerët mund të sjellë kritika dhe gjykime.
Për këtë arsye, njerëzit autentikë mund të lodhen duke u përpjekur të kuptojnë se sa shumë nga vetja mund të shfaqin në situata të ndryshme.
Për shembull, mënyra si silleni me miqtë nuk mund të jetë gjithmonë e njëjtë me atë që tregoni në ambientin e punës. Përshtatja e sjelljes sipas rrethanave kërkon vëmendje dhe energji emocionale.
Mirësjellja që shihet si dobësi
Njerëzit e sjellshëm dhe bashkëpunues shpesh interpretohen gabimisht si pasivë ose të pavendosur. Ashtu si inteligjenca ndonjëherë mund të ngatërrohet me arrogancën, edhe dëshira për të ruajtur marrëdhënie të mira mund të shihet si mungesë karakteri.
Edhe pse mirësjellja dhe gatishmëria për të bashkëpunuar janë cilësi pozitive, vlerësimet e gabuara të të tjerëve mund të bëhen lodhëse me kalimin e kohës.

Vështirësia për t’u besuar
Të jesh njëkohësisht i çiltër dhe i sinqertë kërkon vetëdije të lartë për personalitetin tënd. Megjithatë, jo të gjithë janë në gjendje ta njohin apo ta pranojnë lehtësisht këtë tek të tjerët.
Njerëzit që nuk ndihen të lidhur me veten mund të dyshojnë te pozitiviteti i dikujt tjetër. Ata mund të mendojnë se sjellja e mirë është thjesht një mënyrë për të fituar pëlqimin e të tjerëve dhe jo një shprehje e vërtetë e karakterit.
Kur sinqeriteti akuzohet si shtirje
Në mënyrë paradoksale, njerëzit që janë natyrshëm të çlirët dhe të këndshëm në komunikim mund të akuzohen se nuk janë të sinqertë.
Kur dikush duket gjithmonë i qetë, pozitiv dhe i sigurt në vetvete, të tjerët mund të fillojnë të vënë në dyshim qëllimet e tij. Ata mund të mendojnë se kjo sjellje është e shtirur, pikërisht sepse nuk arrijnë ta kuptojnë si një pjesë të natyrshme të personalitetit.
Sipas ekspertëve të psikologjisë, njerëzit shpesh nuk janë aq të aftë sa mendojnë për të dalluar nëse dikush është vërtet autentik apo jo. Megjithatë, kjo nuk i pengon të nxjerrin përfundime.
Burimi: anabelmagazine.com









